Ars Cameralis Silesiae Superioris

Michał Smandek, Łaźnia łańcuszkowa, z projektu Zabiegi pielegnacyjne, kopalnia Wujek, Katowice, 2017
Michał Smandek, Łaźnia łańcuszkowa, z projektu Zabiegi pielegnacyjne, kopalnia Wujek, Katowice, 2017
Frauke Dannert
Frauke Dannert
David Leleu, Bez tytułu, detal, 2017, wydruk stereoskopowy, 16,8x6,3cm
David Leleu, Bez tytułu, detal, 2017, wydruk stereoskopowy, 16,8x6,3cm

Interwencje. Przestrzeń /czas / pamięć — wystawa w ramach Kulturatrium

19 października 2017 | Muzeum Śląskie

Wystawa Interwencje. Przestrzeń / czas / pamięć jest efektem spotkania trojga artystów: Frauke Dannert (Niemcy), Davida Leleu (Francja) i Michała Smandka (Polska), którzy zostali zaproszeni przez Instytucję Kultury Ars Cameralis na rezydencję artystyczną w październiku 2016 r. w ramach międzynarodowego projektu Kulturatrium, obejmującego współpracę regionów Trójkąta Weimarskiego: Województwa Śląskiego, Nadrenii Północnej-Westfalii i Regionu Hauts-de-France.

U podstaw każdego zaproszenia do spotkania, zarówno na poziomie intelektualnym, jak i symbolicznym, migotliwie pojawia się iluzja jakiegoś innego świata (lub też świata w ogóle); postawione zostaje wyzwanie zarysowania jakiejś wspólnej — i spójnej — całości. Całości, której źródeł należałoby poszukiwać w rzeczywistych relacjach, związkach i powiązaniach. W takiej sytuacji wyzwaniem staje się odrzucenie formuły i figury samotności świadka, konieczność przekroczenia pielęgnowanej z dużą wrażliwością przestrzeni hermetycznego świata osobistego. Proces ten częstokroć uniemożliwiany jest przez własne doświadczenie związane ze współżyciem z innymi i poprzez rzeczywistość, w której każdy podmiot przemawia własnym głosem, mając przekonanie, że będzie słyszany i obecny. Durs Grünbein, wybitny niemiecki pisarz, w eseju poświęconym Galileuszowi kreśli taką wizję: „wyobraźmy sobie planetę zaludnioną sześcioma miliardami podmiotów, a wtedy obraz mrowiska, tyleż żałosny, co straszliwy, nabierze kształtów realnego świata, gdzie każda jednostka przemawia własnym głosem i chce, by ją usłyszano”.

Jednakże obok tej wizji świata ukazanego i postrzeganego w kategoriach naukowych, w zamkniętych systemach geometrii, statystyki czy fizyki równolegle funkcjonuje świat zjawisk estetycznych, w którym każdy głos uzyskuje miejsce i wartość, kreuje własną rzeczywistość rozpościerającą się w dynamicznej opozycji pomiędzy wyzwoleniem i zniszczeniem, między światem zanikającym i powstającym na nowo. Tu świat kształtuje się, otrzymując codziennie nowy wyraz, przechodząc ewolucyjnie — a często też rewolucyjnie — z jednego stanu skupienia w drugi, by po chwili znowu się ulotnić, zyskać nową formę iluzyjnej trwałości. W tym świecie, znajdującym się niejako po drugiej stronie lustra, każdy może przekazać swoją własną opowieść, kreować na nowo miejsce swojego stawania się, ukazać przestrzeń własnego doświadczenia. Żaden głos, który przecież bardzo szybko staje się głosem przeszłości, nigdy nie traci wartości, mocy i swojej siły. Raz wyartykułowany, może stać się źródłem inspiracji do podróży ku niezbadanym dotąd ziemiom, krainom pełnym światła i miejscom skrywanym przez ciemność nocy, bo, jak pisał SzekspirOpowieści zimowej: „rzec by można, że wieść otrzymali z odkupionego lub martwego świata”. Głos ten to równocześnie zaproszenie do refleksji i przemyślenia nad czasem teraźniejszym, jak również do oceny własnej relacji ze światem.


 Zapraszamy na wernisaż wystawy, który odbędzie się:

G. 18.00
David Leleu Antropocen → Fotoplastykon / parter / al. W. Korfantego 3

Jak w antropocenie, erze geologicznej naznaczonej wpływem człowieka, którego działalność głęboko zmodyfikowała biosferę i klimat, odciskam własny ślad na obrazach i pracach. Podobnie jak geolog, wydobywam na światło dzienne szczegół, element lub całość obrazu. Niezależnie od tego, czy jest to stos zdjęć, czy obrazów stereoskopowych, obrazy zawarte w samym obiekcie zaczynają ze sobą harmonizować, scalają się, mieszają, prowadzą dialog, tworząc nieruchomą podróż, statyczną inscenizację w głąb.

Wsparcie techniczne przy formach 3D wykorzystanych w wystawie — Borys Wasiuk.

G. 18.00 Michał Smandek Zabiegi pielęgnacyjne. Kopalnia „Wujek” → Galeria wystaw czasowych / parter / al. W. Korfantego 3 

Rany mają to do siebie, że bolą. Bardziej lub mniej, ale jednak. Nawet skóra zabliźniona jest jakaś inna. Podczas dotykania rany palec w naturalnym odruchu szybko się cofa, aby nie drażnić tkanki. Rany trudno dotykać nawet samemu, a co dopiero, gdy ma jej dotknąć inna osoba. Rana jest miejscem intymnym, jest bardzo czuła. Kiedyś do rany przykładano okład z liści czy ziół, aby uśmierzyć ból, ukoić, leczyć. Na kopalni „Wujek” w pomieszczeniach na powierzchni dba się o rośliny, nawet w miejscu najmniej oczekiwanym, bo wśród pracujących ludzi i maszyn. W maszynowni wyciągowej szybu Lechia było ich dziwnym trafem dziewięć, operatorzy nigdy ich nie liczyli, tak już po prostu jest. Dziewięć.

G. 19.00 Frauke Dannert → Foyer / poziom -2 / ul. T. Dobrowolskiego 1

Na potrzeby niniejszej wystawy artystka przygotowała wielkoformatowe malarstwo ścienne. Przedstawione formy wywodzą się z fragmentów architektury, którą Dannert fotografowała podczas pobytu w Katowicach.                                 

Więcej aktualności

zamknij