Ars Cameralis Silesiae Superioris

OuLiPo: język idzie na wojnę + RIMBAUD

20.11.2015 godz. 19.00 | Kinoteatr RIALTO

Zderzenia Literackie to od trzech lat nieodłączny element Festiwalu Ars Cameralis, literatura bowiem jest niezwykle ważnym elementem programowej układanki. Po raz kolejny będziemy łączyć słowo z „około literacką” muzyką, podejmując twórczość najważniejszych, najciekawszych, często kontrowersyjnych i niepokornych pisarzy i poetów.


Inaczej, niż to zwykle bywa z grupami literackimi, które umierają wraz ze swoimi założycielami (jak surrealizm czy nowa powieść), OuLiPo nadal trwa. Liczy dziś 38 członków, z których 12 nie żyje. Jedna z zasad głosi, że oulipijczykiem zostaje się raz na zawsze, nawet po przejściu na drugą stronę. Istnieje tylko jeden sposób, żeby odejść z OuLiPo — trzeba popełnić samobójstwo w obecności notariusza, i to po złożeniu deklaracji, że jedynym powodem jest chęć zerwania z OuLiPo

/ Anna Wasilewska, Gazeta Wyborcza


OuLiPo (skrót od Ouvroir de littérature potentielle, Warsztat Literatury Potencjalnej), międzynarodowa grupa pisarzy i matematyków, założona w 1960 r. przez Raymonda Queneau i François Le Lionnais. Wśród jej członków znaleźli się m.in. Georges Perec, Italo Calvino, Harry Mathews, Paul Fournel, Jacques Roubaud i Marcel Bénabou. OuLiPo jest jedną z najdłużej działających grup literackich. Oulipijczycy konstruują swoje utwory w oparciu o wzory i prawa obowiązujące w matematyce. Głównym zadaniem, jakie przed sobą stawiają, jest wynajdywanie tzw. przymusów (contraintes) — formalnych procedur, którym poddawana jest następnie twórczość literacka. Według samych oulipijczyków autor jest „szczurem, który konstruuje labirynt, sam wskazując sobie wyjście”. Do najsłynniejszych dzieł, w których zastosowano contraintes należą: „Sto tysięcy miliardów wierszy” Raymonda Queneau, książka z sonetami skomponowana z dziesięciu kart pociętych w horyzontalne paski, na których znajdują się poszczególne wersy, ich kombinacja daje możliwość utworzenia tytułowych stu tysięcy miliardów sonetów; powieść Georges’a Pereca „La disparition” napisana bez użycia litery „e”; „Kiedy zimową nocą podróżny” Italo Calvino, utwór, który jest hiperpowieścią — „maszyną do multiplikowania opowieści”. 


Georges Perec — dyskusja: Claude Burgelin (Francja), Grzegorz Jankowicz

Claude Burgelin  profesor literatury francuskiej na Uniwersytecie Lyon II. Biograf Georgesa Pereca. Autor m.in. „Perec avec Freud, Perec contre Freud” (1996), „Lire Duras” (2001) i przetłumaczonej na język polski biografii „Georges Perec” (Wydawnictwo Lokator, 2014).

Grzegorz Jankowicz  doktor nauk humanistycznych, krytyk literacki, eseista, redaktor i tłumacz. Pracownik Centre for Advanced Studies in the Humanities Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przełożył m.in. teksty Firbanka, Manguela, Rorty’ego. Redaktor działu kultura w „Tygodniku Powszechnym”. Dyrektor programowy Festiwalu Conrada w Krakowie.


Jacques Jouet (Francja), Marcel Bénabou (Francja) — prezentacje literackie

Jacques Jouet  ur. 1947 w Paryżu. Od 1983 roku jest członkiem OuLiPo. Autor poezji, powieści, esejów. Nakładem Wydawnictwa Lokator ukazały się dwie jego książki: „Mój piękny autobus” (2013) i „Dzikus” (2014), obie w tłumaczeniu Jacka Giszczaka.

Marcel Bénabou  ur. 1939 w Meknes (Maroko), obecnie mieszka w Paryżu. Francuski pisarz i historyk, członek OuLiPo. W strukturze grupy łączy funkcje ostatecznie tymczasowego sekretarza i tymczasowo ostatecznego sekretarza.


OuLiPo: źródło wolności języka — dyskusja: Marcel Bénabou, Claude Burgelin, Jacques Jouet, Grzegorz Jankowicz, Anna Wasilewska (prowadzenie)

Anna Wasilewska  tłumaczka, autorka tekstów krytycznych. Z wykształcenia romanistka. Od 1979 roku członek redakcji „Literatury na Świecie”, gdzie prowadzi dział literatury francusko- i włoskojęzycznej. Autorka tomu rozmów „Od Potockiego do Pereca. Pięć rozmów o literaturze francuskiej”. Przełożyła ponad trzydzieści książek, kilkanaście sztuk teatralnych i liczne teksty publikowane w prasie literackiej. Tłumaczyła m.in. Calvino, Celine’a, Blanchota, Queneau, Geneta, de Sade’a, Lacana, Roussela, Potockiego, Moravię, Eco, Fo.


RIMBAUD: Budzyński, Trzaska, Jacaszek — koncert

Jej okrutne piękno działa niemal oczyszczająco, wypalając wokół wszystko co sztuczne, fałszywe i zakłamane. Cóż – wszak Duch wieje tam, gdzie chce.

 / Paweł Gzyl

Rimbaud to niespodziewane spotkanie trzech wielkich muzycznych osobowości: Mikołaja Trzaski, Michała Jacaszka Tomasza Budzyńskiego. Projekt jest swoistą odpowiedzią na twórczość francuskiego poety Artura Rimbauda ich muzyka to intensywne, nieobliczalne poszukiwania dźwiękowe na granicy freejazzu, punka i elektroniki inspirowane mrocznymi wizjami poety.

Więcej aktualności

zamknij