Ars Cameralis Silesiae Superioris

fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak
fot. Radosław Kaźmierczak

Roman Cieślewicz i chantalpetit. En tête à tête / Twarzą w twarz

14.11. — 19.12.2019 | Galeria ASP w Katowicach Rondo Sztuki

ⅩⅩⅧ Festiwal Ars Cameralis

Roman Cieślewiczchantalpetit poznali się w 1978 roku na spotkaniu zorganizowanym z okazji rocznicy powstania „Le Fou parle” — przeglądu artystyczno-literackiego założonego przez Jacques’a Valleta — w którym oboje publikowali swoje prace. Artyści ze środowiska grupy Panique (w tym także ich wspólny znajomy Roland Topor) świętowali jubileusz w jednym z paryskich bistr. 

Dwa lata później grupa trzydziestu artystów z całego świata postanowiła stworzyć wystawę Panique universelle, na której prace chantalpetit sąsiadowały z dziełami Rolanda Topora, Romana Cieślewicza, Oliviera O. Oliviera, Christiana Zeimerta, Marka Brusse’a, Erika Dietmana, Daniela Spoerriego czy Pola Bury’ego. W 1981 roku ChantalRoman przenieśli się na paryskie przedmieścia, do Malakoff. Tworzyli dzieła w sąsiadujących pracowniach w pobliżu domu. Wspólnie wystawiali wyłącznie przy okazji wydarzeń zbiorowych grupy Panique. Tête à tête / Twarzą w twarz była zatem pierwszą wystawą prezentującą dorobek obojga, nawiązując specyficzny dialog pomiędzy ich pracami.

Z bogatego archiwum chantalpetit wybrano oryginalne prace Romana Cieślewicza — zarówno te, które uczyniły go sławnym, jak i te które nigdy wcześniej nie były wystawiane. Zestawienie prac chantalpetit z twórczością Cieślewicza wytwarza swoistą interakcję, ujawnia również dużo „współzależności”. Wystawa podkreśla artystyczne poszukiwania obojga i ekspresję wokół problematyki stale obecnej w ich pracach: przedstawienia, a raczej figuracji głowy. Wielokształtnej, multimedialnej, celowo zwielokrotnionej przez techniczny gest i emocjonalne zaangażowanie artystów. 

Cieślewicz dekomponuje głowy zaczerpnięte z reprodukcji fotografii lub obrazów. Czasami je przecina, ukrywa lub usuwa — cykle Udolpho, Changement de Climat (Zmiana klimatu) czy Les Dieux ont soif (Bogowie są spragnieni); czasami multiplikuje lub zmniejsza, jak w sitodrukach, w których tworzy „kolaże ześrodkowane”. Głowa staje się motywem graficznym, który determinuje fotomontaż, potęguje jego znaczenia i oddziaływanie wizualne. Często gwałtownie, gdyż narusza integralność normy, referencyjną doxę żywego organu i jego naturalną kompozycję. Dzięki tym zabiegom fotomontaże Cieślewicza obalają konwencje sposobu postrzegania. 

Przetwarzanie obrazu u chantalpetit prowadzi do efektów pozornie innych niż u Cieślewicza. Odnajdujemy jednak motyw przewodni — pofragmentowane, zamaskowane, a nawet oddzielone od ciała głowy; zapożyczone z historii malarstwa, na których artystka dokonuje „transfiguracji”. Natomiast w wideo Clinamen, w którym zostały wprawione w ruch 366 portrety, można odnaleźć nawiązania do serii centralnych kolaży Cieślewicza. Przekształcone przez malarstwo, a następnie montaż wideo wizerunki przestają być portretami — znoszą konwencje portretowania jako gatunku. 

/ na podstawie tekstu kuratorskiego

→ Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. 

→  Współorganizatorami wystawy była Galeria Rondo Sztuki oraz Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach. Partnerami wystawy było Atelier Clot, Bramsen & Georges oraz Penninghen.

→ Projekt objęty mecenatem Miasta Katowice.

Organizator

Nasi partnerzy

zamknij